Home

 

Mijn Reizen

Gastenboek

Links

Contact

 

 

 

   
Rondreis: Singlerondreis Enerverend Ecuador met FOX Vakanties
Dag van de rondreis: 14
Datum: Donderdag 30 oktober 2014
Plaats: Alausi - Cuenca
   

 

 

Om 6.00 uur van de wekker wakker geworden. Heb behoorlijk vast geslapen. Was gisterenavond dan ook bekaf. Peter is dan al wakker en heeft zich al gewassen en aangekleed. Er is geen warm water in de douche, dus dan maar met ijskoud water opfrissen. Peter vraagt me of ik hem gisteren heb horen thuiskomen, want de vloer kraakt behoorlijk. Door mijn oordoppen heb ik helemaal niets gehoord. Na het wassen nog even de koffer inpakken en meteen naar de bus gebracht. Het ontbijt is om 6.30 uur en is erg simpel. Brood, jam en eitje met jus of thee.

 

 

 

 

We vertrekken om 7.15 uur met de bus en rijden naar het centrum van Alausi. Daar worden we afgezet bij het station. We zijn nog vroeg dus maar even in de omgeving rondgewandeld. Terug op het station heeft Freddy de treintickets al gekocht. De tickets staan op naam en de plaatsen zijn gereserveerd.

 

 

 

 

 

 

 

Omstreeks 7.55 uur mogen we in onze coupe. Vijf minuten later komt de trein in beweging. We gaan een mooie treinrit maken tussen Alausi en Bucay en wordt wel als de meest huiveringwekkende treinreis van Ecuador beschouwd. Het wordt El Nariz del Diablo genoemd oftewel de Duivelsneus, genoemd naar een berg met zo'n steile helling dat de oude stoomtrein alleen maar zigzaggend naar beneden en naar boven kan. De trein dendert over akelig smalle bruggen die griezelig diepe ravijnen overspannen. Vroeger mochten passagiers boven op het dak van de trein zitten, maar door veiligheidsoverwegingen mag dit nu niet meer. Het grootste deel van het traject werd in 1997-1998 door aardverschuivingen verwoest als gevolg van door El Niņo.

 

 

 

 

 

 

We maken onderweg een fotostop van een klein kwartier. Het uitzicht is prachtig. We hebben wederom prachtig weer. Een strak blauwe lucht en de temperatuur is heerlijk aangenaam met zo'n 23 graden. Wanneer de locomotief toetert is het tijd om weer aan boord van de coupe te gaan.

 

 

 

 

 

Halverwege het traject mogen we weer uit de trein. Dit maal hebben we een klein uur om wat te eten en te drinken. We hebben bij de treinticket een bonnetje gekregen waar we in het restaurant een kop thee of koffie met wat te eten kunnen nemen. Omdat zo wat de gehele trein het restaurant in gaat, besluiten wij om het hogerop te zoeken. Er ligt nog een koffiezaak boven op de berg, maar die kunnen we alleen bereiken wanneer we 150 treden omhoog gaan. Boven aangekomen nemen een cappuccino die we overigens zelf moeten afrekenen. Nadat we naar het toilet zijn geweest gaan we weer naar onderen. Het is dan rustig in het restaurant. We nemen daar nog een kop thee en wat te eten ( zit toch bij de prijs inbegrepen). Zo tegen de klok van 10.00 uur moeten we weer in de trein en rijden we terug naar Alausi. Onderweg kunnen we weer genieten van het prachtige landschap   

 

 

 

 

 

 

 

 

Omstreeks 10.45 uur zijn we terug bij het station en krijgen we wat de tijd om wandelend wat van Alausi te zien. Het is niet erg groot. We lopen naar een winkelstraat. Een blokje om en je bent weer terug bij het beginpunt. Onderweg koop ik nog een nieuwe pet. Om 11.15 verzamelen we als groep en lopen dan met Freddy naar onze bus toe en gaan op weg naar onze eindbestelling: Cuenca!

 

 

     

 

 

 

 

 

 

Rond 13.00 uur stoppen we bij een benzinepomp om daar wat te gaan lunchen. Veel stelt het allemaal niet voor. Er zijn wel sandwiches te verkrijgen maar die zien er erg droog uit. Ik neem enkele chocolade cakejes en een cola. Tegen 13.30 uur gaan we weer op weg. Het is dan nog zo'n twee uur rijden naar Cuenca. Daar aangekomen bezoeken we een keramiekatelier van de bekende kunstenaar Vega. Er worden prachtige dingen verkocht. Velen van onze groep kopen wat. Het wordt allemaal erg goed ingepakt zodat het niet breekt in de koffer.

 

 

 

 

Ondertussen is het gaan regenen. We lopen nog even naar een mooi uitkijkpunt over de stad Cuenca. Na snel een foto te hebben gemaakt stappen we in de bus. Cuenca is de hoofdstad van de provincie Azuay en met 600.00 inwoners de twee na grootste stad van Ecuador. Tot halverwege de jaren zestig lag Cuenca nogal geīsoleerd van de rest van het land omdat goede wegen ontbraken, maar tegenwoordig leiden er snelwegen naar de stad. Ook heeft de stad een eigen vliegveld. Cuenca wordt door de Ecuadorianen gezien als de mooiste stad van hun land. In 1999 werd de stad door Unesco tot Werelderfgoed verklaard. De stad ligt op 2549 meter hoogte en ligt aan de oevers van de Tomebamba rivier, die vorige maand nog buiten haar oevers is getreden. Cuenca heeft haar koloniale architectuur en atmosfeer weten te behouden, en de nieuwe gebouwen in de neokoloniale stijl passen daar perfect bij. Het silhouet van de stad wordt beheerst door blauwe koepels van de Catedral Nueva.

 

We rijden naar een hoedenfabriek van Homero Ortega. Eerst lopen we door een klein museumpje. Daar heb ik de pech dat ik mijn fototoestel uit mijn handen laat vallen. Het toestel maakt een flinke smak en de lens kan niet meer dicht. Na wat geweld doet ie het weer, maar het wringt. Gelukkig heb ik nog een reserve fototoestel bij me. De rest van de fabriek vind ik niet zo spectaculair. We besluiten dan ook met een paar man naar de winkel te gaan om de hoeden te bekijken en passen. Ze zijn nog behoorlijk aan de prijs. Om 17.00 uur stappen we in de bus en rijden naar ons hotel toe, waar we twintig minuten later aankomen.

 

 

 

 

 

 

Ons hotel met de naam Hotel Cuenca ligt midden in het centrum. Terwijl wij even wachten in de lobby regelt Freddy de sleutels. Ik heb kamer 304 op de tweede verdieping met een mooi zitje voor de deur. Omdat ik geen zin heb om lang op mijn koffer te moeten wachten neem ik die zelf mee naar boven toe. Helaas is er geen lift aanwezig dus sjouwen op de trap. We speken met de bende van 8 af dat we om 20.00 uur gaan eten. De rest van de groep gaat samen eten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Omdat de meesten van de bende van 8 op dezelfde etage verblijven als ik neem ik plaats op de bank voor mijn kamer en wacht op de anderen. Niet veel later komen zij ook. Wanneer we compleet zijn gaan we op zoek naar een restaurant. We komen op een plein uit waar het behoorlijk en gezellig druk is. Er staat een podium waar vanavond optredens zijn. We worden gewaarschuwd om op ons spullen te letten i.v.m. zakkenrollers in de drukte. We vinden een leuk restaurant met de naam Don Colon. Het restaurant wordt ook aanbeloven bij Tripadvisor. Binnen aangekomen weten we meteen dat we een goede keuze hebben gemaakt. Het is een leuk en knus restaurant. De eigenaar verwelkomt ons. Hij biedt een speciale vlees en vismenu's aan en dat ook nog een voor een aantrekkelijke prijs. Ik ga voor het vlees. Terwijl we zitten te wachten krijgen we een shotje drank van hem aangeboden dat op een speciale manier moet worden gedronken. Het is een soort Sambuca. Hij slaat het glas op een plank waardoor het drankje gaat bruisen. Daarna moet je je mond open doen en giet hij het in een keer naar binnen. Doorslikken en hij schudt je hoofd heen en weer. De alcohol stijgt meteen naar je hoofd toe. Niet veel later wordt het eten opgediend en het smaakt verrukkelijk. Na het eten bedanken we de eigenaar en zijn personeel met een leuke fooi.

 

 

 

          

Filmpjes drankje in restaurant Don Colon

 

 

We lopen naar het plein toe en genieten daar van het optreden. Het is Spaanstalig maar we doen gewoon met de meute mee. Na een half uur besluiten we om een bar op te zoeken om wat te drinken. Toevallig komen we uit bij een bar waar ook Hans, Johan en Arno zijn. We drinken een paar drankjes en gaan zo tegen middennacht naar het hotel toe. Wanneer we de bar verlaten is er een vuurwerkshow gaande. We pikken dit nog even mee

 

 

 

 

 

Terug

 

Volgende Dag

 

 

 

Copyright M.Bernards