Home

 

Mijn Reizen

Gastenboek

Links

Contact

 

 

 

   
Rondreis: Singlerondreis Enerverend Ecuador met FOX Vakanties
Dag van de rondreis: 09
Datum: Zaterdag 25 oktober 2014
Plaats: Tena - Banos
   

 

 

Vandaag gaan we de jungle van Tena verlaten en weer naar de bewoonde wereld. Wederom ben ik vroeg wakker. Een blik naar buiten en je krijgt meteen een big smile op je gezicht. Het zonnetje schijnt uitbundig met een strak blauwe hemel. Zo tegen 7.15 uur naar het ontbijt toe en daarna mijn rekening betalen en tas inpakken. Tegen 8.30 uur staat het vertrek gepland. We sjouwen onze tassen naar beneden, dus weer veel traplopen. Daar liggen onze twee longtailboten al klaar. Tassen erin en op weg. Halverwege worden we vanuit de andere boot geattendeerd om te stoppen. Er is iets mis. Wanneer we er naartoe varen blijkt er een lek in de bodem van de boot te zitten. De boot loopt vol water. Ook de tassen zijn nat geworden. We laden de helft van de bagage in onze boot erbij. Ook stappen Marco en Hans in onze boot waarna we weer op weg kunnen. Na een half uur varen komen we aan bij het eindpunt. De "kapitein" is zo vriendelijk om onze tassen op de kade te zetten. Dit gaat iets te hardhandig want er sneuvelen enkele flessen rum. Buschauffeur Ruben staat ons op te wachten. We begroeten hem en gaan aan boord van onze bus. We kunnen op weg naar Baños.

 

 

 

Onderweg maken we een stop bij een benzinepomp. We nemen wat te drinken en een ijsje want de temperatuur is al dik 25 graden. Na een klein half uurtje gaan we weer verder. Onze volgende stop is een atelier waar ze prachtige houten beelden maken. Alles wordt met de hand gedaan. Monnikenwerk! Daarna kunnen we in het bij gelegen winkeltje souvenirs kopen. Er wordt flink ingeslagen. De verkopers hebben het erg druk met afrekenen.

 

 

 

 

 

 

Rond 13.00 uur naderen we Banos. Net buiten het stadje gaan we lunchen bij restaurant Miramelindo. We zien dat er wifi is. Omdat we de afgelopen dagen geen wifi hebben gehad checken we meteen onze smartphone. Helaas is de verbinding niet optimaal, maar we hebben af en toe verbinding. Ondertussen komt er een hele grote groep dove mensen binnen. Ze zijn niet luidruchtig omdat ze elkaar toch niet kunnen verstaan. Aan de hand van gebarentaal "praten" ze met elkaar. Tegen 14.00 uur zijn we klaar en gaan afrekenen.

 

 

 

We gaan een waterval met een hangbrug bezoeken. We lopen een klein stukje en klauteren naar boven toe. Onderweg is het best druk met lokale bevolking. Bij de hangbrug aangekomen pieker ik er niet over om daarover te gaan en naar beneden te lopen. Ik heb last van hoogtevrees en beperk met tot het begin van de brug om een foto te maken. Ik ben niet de enige. Ook Thea en Arno hebben last van hoogtevrees. Wij besluiten om de weg terug weer te nemen.

 

 

 

 

We krijgen een stuk verder de kans aan een koord tussen twee bergen te "vliegen", de canopy. Alleen de aanblik maakt me al misselijk. Toch zijn er een aantal bij die deze kans niet onbenut laten. Ze gaan heen en terug. Al kreeg ik 1 miljoen, dan nog zou ik het niet doen.

 

 

 

 

Filmpje Canopy

 

Tegen 16.30 uur zijn we in ons hotel met de naam: Alisamay in Baños. Een klein en simpel hotel. De kamers zijn schoon en het bed ligt goed. Ik verblijf aan de voorkant. Merk meteen op dat er tegenover ons hotel een soort van asiel ligt. Vele honden blaffen...dit voorspelt voor de nachtrust niet veel goeds. Later blijkt dat ik er niet zo veel last van heb gehad.

 

De stad Baños heet eigenlijk voluit Baños de Agua Santa (vertaald: Baden van het Heilige Water). Het is een kleine toeristische stad in het oosten van de provincie Tungurahua. De weg vanuit Baños is een veel gebruikte route naar het Amazonegebied, daarom staat de stad ook bekend als de Toegang tot de Amazone. Baños ligt aan de voet van de actieve vilkaan Tungurahua. Bij erupties veroorzaakt het opkomende magma aardschokken die erg goed te voelen zijn in het stadje. De weg tussen Riobamba en Baños wordt regelmatig afgesloten wegens vulkanische activiteit en bovendien wordt het gebied erg vaak getrokken door aardbevingen. De laatste hevige uitbarsting van de vulkaan was in 2006, toen op 16 augustus zes doden vielen en er 4.000 mensen geëvacueerd moesten worden. Verschillende dorpen werden volledig verwoest. Sindsdien zijn er verschillende kleinere uitbarstingen geweest.

 

Ga me wat opfrissen, maar heb geen warm water. Ik ben niet de enige. Omdat we zo wat allemaal tegelijk gaan douchen is de boiler snel leeg vandaar het koude water. Ik wacht dan maar even. Gelukkig heb ik een half uur later wel warm water. Ik laat in het hotel mijn was doen. Voor een paar dollar heb ik morgen weer schone kleren.

 

 

 

 

We verzamelen rond 18.30 uur in de lobby. We hebben vanavond salsales. Lopend gaan we naar een cafe toe waar ze het meubilair aan de kant hebben geschoven. Ik, Arno en Erik gaan aan de bar zitten. We doen niet met de les mee, maar kijken toe. De rest krijgt les van een echte danslerares. Niet veel later zien we de rest zweten. Wij nuttigen lekker ons koude biertje. Na de salsales die zo'n uur heeft geduurd kunnen we gaan eten. In de tuin is er voor ons een BBQ met behoorlijk veel vlees. Het smaakt fantastisch.

 

 

 

 

Filmpje salsales

 

 

 

 

Tegen 22.15 uur zijn we klaar. Omdat het zaterdag is en dus stapavond vragen we Freddy of hij een leuke discotheek weet. Hij neemt ons mee naar het centrum van de stad alwaar het behoorlijk druk is. We komen aan bij een leuk tentje met de naam: Bar Leprechaun. Het heeft een dance-gedeelte en een open binnenplaats met allemaal zitjes en een grote open haard in het midden. Erg leuk. We krijgen een welkomsdrankje met de naam Suicide! De naam zegt het al. Het is een behoorlijk sterk drankje dat je in een keer achterover moet gooien. We lappen wat geld bijeen en doen onze bestelling. Nadat we ons drankje op hebben nog maar een rondje. Oscar draait met zijn vinger rond. In Nederland weet dan de barman dat we hetzelfde rondje moeten hebben. In Ecuador dus niet. Oscar legt de barman uit wat we bedoelen. Hij begrijpt het. De rest van de avond hoefden we dus maar even met onze vinger te draaien en onze drankjes werden klaargemaakt. Omdat we de barmannen elke keer wat fooi gaven waren we ook steeds snel aan de beurt. We verplaatsen ons naar het dance-gedeelte en brengen daar tot diep in de nacht door.

 

 

 

 

 

     

 

Tegen 3.30 uur vinden we het welletjes. Buiten is het een drukte van jewelste. In de barstreet lopen de kroegen en bars leeg. We lopen terug naar het hotel. Gelukkig weet een iemand de weg terug. Rond 4.00 uur lig ik uitgeteld in mijn bedje.

 

Terug

 

Volgende Dag

 

 

 

Copyright M.Bernards